Ja się jeszcze obudzę

Po przeczytaniu pierwszych stron tej książki mogłoby się wydawać, że jest to powieść dla młodzieży. Jest to jednak powieść dla osób w każdym wieku, tak samo dla młodzieży, jak dla dorosłych, gdyż opowiada o ludzkiej duszy, która błąka się w zawiłościach dobra i zła. Bo nigdy nie wiemy jak zachowamy się, gdy będziemy poddani manipulacji, gdy sparaliżuje nas strach lub gdy zostaniemy omamieni przez obietnice i pokusy. Powieść ta ma dwie warstwy. Pierwsza to ta widoczna na poszczególnych stronach, ta narracyjna, która opowiada o 14-letniej dziewczynie, która zasnęła i nie może się obudzić. Jej los jest niepewny, a wewnętrzne „ja” poszukuje właściwej drogi i odpowiedzi na pytanie kim naprawdę jestem i jakim jestem człowiekiem. Druga opowiada o nas wszystkich. Opowiada o odkrywaniu siebie, bo kto z nas wie kim naprawdę jesteśmy. Czy jest ktoś, kto z ręką na sercu powiedziałby, że nie zasnął choć nie spał? Czy jest ktoś, kto nie został wtłoczony w tryby społecznej machiny i czasami podążał z nią wbrew własnej woli? Czy jest ktoś, kto ma odwagę powiedzieć, że nigdy nie uczynił błędu i choć wie, że ten błąd popełnił jest bezceremonialnie oceniany nie dostając szansy na naprawę swoich błędów? Czy umiemy mówić "nie" lub "tak" czyniąc to świadomie? To jest powieść o Tobie i o mnie. To jest powieść o nas.