Dwanascie opowiadan tulaczych (Polska wersja jezykowa)

Gabriel García Márquez jest przede wszystkim wspaniale staroswieckim gawedziarzem, który opanowal do perfekcji sztuke sluchania i zapamietywania opowiesci blizszej i dalszej rodziny, przyjaciól, przygodnych rozmówców, by nastepnie przypomniec je, po wielu latach, w kregu najblizszych przyjaciól. Z dziadkowych opowiesci powstala Szarancza. Sto lat samotnosci García Márquez najchetniej przypisuje babci. Milosc w czasach zarazy opowiedziala mu matka. Na najnowszy tom opowiadan autora Jesieni patriarchy zlozyly sie zaslyszane od przyjaciól lub przezyte samemu opowiesci o latynoamerykanskich tulaczkach po Europie - Europie groznej, niezrozumialej, smiesznej, gdzie zwykla próba skorzystania z telefonu zamienia sie w pieklo, gdzie nikt nie jest w stanie pojac oczywistego cudu, gdzie zamiast smierci spotkac mozna nieoczekiwanie przyjazn i, byc moze, ostatni poryw namietnosci, gdzie podróz poslubna zamienia sie w koszmar nieustajacej sniezycy, gdzie tubylcy nie sa w stanie opanowac sztuki plywania po swietle. Po raz pierwszy García Márquez opuszcza swoje magiczne Karaiby, by odkryc cudownie nierealna, choc jak najbardziej prawdziwa Europe.