Roeping (Darkness Rising, #2)

'Verroer je niet,' mompelde ik tegen de anderen. 'Hou oogcontact, maar verroer je niet.' Terwijl ik dat zei, zocht de poema mijn blik. Haar ogen gingen wijd open en haar ronde pupillen verwijdden zich. Ze hief haar kop en snoof de lucht op. Toen gromde ze. Ik probeerde een stap naar achteren te zetten. Ik wist dat ik dat moest doen, maar mijn benen weigerden dienst. Ik bleefstaan waar ik stond en hield haar blik vast, en toen ik dat deed, leek alles om me heen te verdwijnen. (...) Een ruk aan mijn arm bracht me terug in het hier en nu, en ik zag de poema springen. Zag haar snijtanden ¬itsen in een grauw, zonder dat ze het oogcontact verbrak. Door Maya Delaneys moedervlek in de vorm van een pootafdruk valt het niet meer te ontkennen: ze is een skinwalker. Het is slechts een kwestie van tijd voordat ook zij de gedaante van een dier zal kunnen aannemen. Die bijzondere gave komt tot ontwikkeling wanneer ze met haar vrienden in de wildernis strandt. Ze zijn op elkaar aangewezen om de weg terug naar huis te vinden. Maar kan Maya haar vrienden echt vertrouwen? En kan zij haar gave in bedwang houden, voordat het levensgevaarlijk wordt?