Kolej Züppesi

Hayat iki kirpik arasinda acili bir mesafe. Bazilari bu yolun sonunda çeker aciyi, bazilari dogarken, bazilari hiç çekmez, bazilari onunla yasar... Eylül kurtulamaz vedanin oldugu bir dünyada acili sonlardan. Korkusuz yürür bazilari bu yollarda; kosulsuz, sartsiz. Yagiz kosar her kÖtü sonun pesinden, onu da içindeki firtinaya çekerken… Bir Ölüm sarkisi fisildanir bazi kulaklara, Ölüm degildir bu, bundan sonraki hayatini yansitir sana. "Hayatina hiç girmemeliydim. Ben uzaktan yakistim senin yanina. Yaklasirsam ikimiz de yanardik. Ben kül oldum ama hâlâ seni yakmaya devam ediyorum. Kimsenin sÖndürmesine izin vermiyorum, ben de sÖndürmüyorum. Tam buz tutacagim dedigin anda daha da harlaniyor atesim, sÖnmek bilmeyen atesini daha da alevlendiriyorum. Peki sÖnmüs bir kül alevli bir yanginin baslangici olur mu? Özür dilerim güzelim, ben senin baslangicin oldum…” (Tanitim Bülteninden)