เพลิงสวาท

“อย่ามายุ่งกับฉัน! ฉันจะร้องให้คนช่วย” สิปางดิ้นรนอย่างหนักแต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้ เมื่อภาสวัตพาเธอเข้ามาในรถของเขา หญิงสาวก็ทั้งดิ้นทั้งถีบผลักอกของชายหนุ่มออกอยู่ตลอดเวลา “ไม่ต้องร้อง คิดเหรอว่าจะมีใครเขาสนใจ ไม่มีใครเขายุ่งหรอก เผลอๆ จะคิดว่าทำไมผมใฝ่ต่ำจังถึงได้คว้าคุณโสข้างถนนขึ้นมาในรถ ทำไมไม่ไปหาดีๆ ที่อื่น” ฉาด! “ไอ้คนเลว ชั่วช้าเหลือเกิน” สิปางชี้หน้าด่า เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็นใครที่ดูถูกเหยียดหยามคนอื่นได้อย่างร้ายกาจอย่างนี้ “ผมบอกแล้วใช่ไหม ให้ตกลงรับข้อเสนอของผม ตราบใดที่ยังไม่รับ ข้อเสนอผมก็จะทำให้คุณไม่มีทางเลือก ไม่มีทางออก ต้องซมซานมาหาผม จำเอาไว้ ผู้หญิงอย่างคุณอย่ามาแข่งกับผม ผมอยากได้อะไรต้องปรนเปรอให้ ทำตัวดีๆ สิ จะได้มีเงินมีทองไว้ใช้ ทำตัวให้ผมรำคาญทำไมกัน ไม่ชอบหรือไงงานสบายๆ แค่นอนบนเตียง เดี๋ยวก็ได้เงินแล้ว”