Van het hart een steen

Over het waarom men ergens tussenin, ergens onderweg, van het hart een steen moet maken, daarover gaan de gedichten in deze bundel. Maar ook over het hoe. En het waarmee. Om in geen geval te zwijgen over het Doch. En het Toch. Winterhart. Coronarografie. Late brieven aan John Cassavetes. Insel Hombroïch. Lichtmis ... In een cyclische beweging die vertrekt vanuit de winter van de woorden komt de dichter uiteindelijk uit bij het Lichtmis van de dagen. "Aanknopend met wat misschien wel nooit begonnen is. Zoekend naar het wit dat bij elk van ons van binnen zit." Maar net zo goed wentelt de dichter - in een reden om te bestaan - stenen weg en brengt ze naar de stad. "Van het hart een steen" bevat talige poëzie met de metafoor van het hart als richtsnoer; de schoonheid als breekijzer.