Bozkırda Ölüm Var

"Gece, düzlüğün ortasında bir at, başı ve boynu sırtıyla aynı seviyeye gelene kadar ileri uzamış, dörtnala koşuyordu. Etrafında; nal sesleri, düzlüğün çevresini saran dağlara çarpıp, tekrar ovada yankılanan bir grup başka at vardı. Hepsinin boyunları ve başı ok gibi ileri uzamıştı. Hepsinin tüyleri kabarmış, damarları şişmiş, gözleri kocaman açılmıştı. Sıcak nefeslerini rüzgâra karşı boşaltırken, ayaklarıyla kuru toprağı eşiyor, zifiri karanlığı tozutuyorlardı. Binicileri bir ellerinde dizginleri, diğer ellerinde henüz soğumamış tüfekleri tutuyordu. En öndekileri, öldürdükleri adamın kokusunun sıcak havaya karıştığını hayal etti. Biraz da tiksinerek nemli havayı kesik kesik soludu..." (Yayıncının Mesajı: Yorumlarınız değerlidir. Lütfen yorum yazmaktan çekinmeyin. Baskı hatası tespitinden, inceleme ve eleştiri yazılarına varıncaya kadar tüm yorumlarınız yararlı olacaktır.)