HAYATI YÖNETMEK

Kendini aşan herkes hayatın birincisidir. Özgürlük, içindeki duvarlarda gizlidir. Önündeki karanlığı aşmadıkça, aydınlığa ulaşamazsın… *Öyle yaşa ki, geriye dönüp baktığında ikinci kez zevkini çıkarasın. Dünyaya tesadüfen gelmiş gibi laf olsun diye değil. Öyle güzel ve anlamlı yaşa ki; kendini sürekli tebrik edebilesin. Her saniyeni değerlendir. Gece yastığa başını koyduğunda, kendinle gurur duy ve; “elimden geleni yaptım” diyebil… En zor okul, hayat okuludur. Önceden çalışma ve hazırlanma, prova yapma şansın yoktur. Zamanın sana ne getireceğini bilemezsin. Kopya çekme şansın yoktur. Çünkü herkesin sınav kâğıdı farklıdır. İyi olmak kolaydır. Zor ve önemli olan “ADİL” olmaktır. Adil olmakta zorlandığında vicdanına tanış. Hiçbir vicdan yalan söylemez. Doğruluk vicdanın fıtratında vardır. Dili dini ırkı ne olursa olsun. Vicdan yalan söylemez. Vicdan pusula gibidir. Ona uyarsan doğru yolu bulursun. Özgür ol, özgür davran. Sen özgürleşmeye başladığında ve insanlar seni kontrol edemediklerinde “Çok değiştin”(!) söylemeye başlarlar. Yağmurdan gözünü ayırma. Yere düşmeden yakala yağmurunu. Biliyorsun, toprak aldığını geri vermez asla. Hayat, almasını bilirsen bir nefestir, değerini bilemezsen bir kafestir. Kendi etrafında ördüğün duvarları yık. Bütün dünya uğraşsa kendine yapacağın kötülüğü sana yapamaz.