Son Süvari

Son Süvari “Onun 1960 senesinde vefat ettiğini biliyorum., ama neden kalbim hâlâ orada olduğunu söylüyor?, o berzah âleminde olduğu halde nasıl oluyor da kokusunu duyar gibi oluyorum? Ondan bahseden bütün kitaplar, onun dâr-ı bekaya göçtüğü üzerinde ittifak halindeler.. ama ben size sözün doğrusunu söyleyeyim, hiçbirine inanmıyorum! Bunun için onu görmeye karar verdim., yolculuğa hazırlandım., küçük çantamı aldım ve İslâm’ın son başkenti, güzel şehir İstanbul’a doğru yolculuğa azmettim.” (Ferîd el-Ensârî) * * * Varidat ve müşahedelerin refakatinde Üstad Hazretleri ile yapılan hasbihâller.. Roman boyunca sizi terketmeyecek hasret ve hicran kokulu cümleler.. Satır aralarında kendini hissettiren vuslat arayışları.. Zaman zaman kavuşmaktan duyulan sevinçler,bazen de ayrılığın mirası acılar ve ızdıraplar.. Derken vuslatla birlikte gelip kederleri gideren teselliler.. Kısaca vuslat ve firakın iç içe yaşandığı bir roman ...