Woon ik hier

Een zwijgen 0Er waren anderen, veel anderen, mevrouw, die net als u op laatste kamers woonden. 0Een gang vol woorden, en ze gingen in en uit. 0Dit was uw kamer. Zicht op het park. 0In plastic tassen bewaarde u muziek, daar was een groot, welluidend zwijgen over de liefde en het leven. 0U koesterde, mevrouw, u die geen moeder was, foto?s van kinderen, twee kinderen, spoorloos, die uit een krant of tijdschrift tot u zwegen. 0En in uw stoel, mevrouw, daar zaten beertjes, en u zei welterusten, ?s avonds laat, in uw kamer aan het stille park, in uw groot, welluidend zwijgen. 0Jos Versteegen (1956) publiceerde eerder vijf veelgeprezen dichtbundels. 'Een huis verlaten' vormt een drieluik met 'Slapen bij een warme man' (over zijn moeder) en 'Zijn overhemden op jouw huid' (over zijn jeugd op het platteland). Versteegens debuutbundel 'Voorgoed volmaakt' werd genomineerd voor de C. Buddingh?-prijs.