‏دستى در هنر، چشمى بر سياست

اگر نیاز و اشتیاق نسل تازه را به دانستن از پر جنجال‌ترین پرونده سیاسی حکومت شاه در دهه ی آخر سلطنتش نمی‌دیدم و اگر روز به روز شاهد انتشار گزارشاتی مخدوش از آن پرونده و بازیگرانش نمی‌بودم هرگز انگیزه کافی برای بازگشت دردناک ذهنی ام به آن دوران و گزارش کردن آن به صورت یک کتاب، در خود نمی‌دیدم. چشم و گوش حساس واقعیت، بر روی تک تک حرکات و حرف‌های ما گشوده است و پرده پوشی را به هر دلیل، حتی رفاقت که شریف‌ترین احساس انسانی است، در ردیف چیزی چون دروغگویی می آورد، خصلتی که هرگز با واقعیت جمع پذیر نیست.