Het boek der kampen

Eénenvijftig jaar geleden, op 22 juli 1944, werd het eerste grote concentratiekamp, het gruwelkamp Majdanek bij Lublin, door Sovjet-eenheden bevrijd. Tussen juli 1944 en mei 1945 werden alle Duitse concentratiekampen bevrijd en de meest mensonterende gruwelen van de 20e eeuw kwamen er aan het licht. Ludo van Eck, Dachaugevangene 134.711, bezocht die kampen opnieuw. Zocht naar hun geschiedenis, hun organisatie... en naar getuigenissen. Getuigenissen over de dierlijkheid van die kampen, over het tot systeem geworden sadisme.
Het Boek der Kampen is ongetwijfeld het meest complete naslagwerk over de Duitse concentratie- en uitroeiingskampen tijdens de Tweede Wereldoorlog. En meer dan vijftig jaar na de oprichting van die eerste kampen is het blijkbaar meer dan ooit nodig dat dit boek opnieuw verschijnt.
Dit boek is een document, een monument voor allen die omkwamen. En een getuigenis van allen die standhielden, opdat nooit meer zou gebeuren wat zich toen afspee1de. In een van zijn andere boeken laat van Eck een van zijn personages zeggen: “In een were1d van morgen zal er rechtvaardigheid moeten zijn. Anders heeft dit tot niets gediend. Daarom moet de wereld dit weten. Daarom wil ik leven. Ik heb dit gezien en ik wil de wereld doen kijken door mijn ogen.”