De filosoof en de wolf: lessen over liefde, dood en geluk

Meer dan tien jaar deelde filosoof Mark Rowlands zijn leven met een wolf. Als Rowlands zijn colleges filosofie gaf, lag Brenin in een hoekje van de collegezaal te soezen (‘net als mijn studenten’, voegt Rowlands eraan toe) en af en toe ging hij rechtop zitten en begon te huilen (‘zoals mijn studenten ook graag hadden gedaan’). In het warm en persoonlijk getoonzette ‘De filosoof en de wolf’ zet Rowlands uiteen welke lessen over liefde, dood en geluk hij van zijn wolf leerde. Brenin daagt hem uit om op een nieuwe manier naar de wereld en naar zichzelf kijken. ‘Mensen zijn dieren die geloven in de verhalen die ze over zichzelf vertellen’, schrijft Rowlands. Die verhalen trekt hij in twijfel, woelt hij om en breekt hij af.