Mistrz i Malgorzata

Slynne dzielo Michaila Bulhakowa - jedna z najwazniejszych powiesci XX wieku. W tlumaczeniu Andrzeja Drawicza Mistrz i Malgorzata - jak wiele genialnych utworow - wymyka sie jednoznacznemu opisowi, prowokujac mnogosc interpretacji. Ta powiesc szkatulkowa, bogata w odniesienia do literatury swiatowej, wciaz zadziwia bogactwem tematyki. Znalezc w niej mozna rozwazania na temat kondycji sztuki, echa nieustannego konfliktu tworcy z otoczeniem, klasyczny filozoficzny motyw walki dobra ze zlem, ale takze cieta satyre oraz ironiczne odniesienia do ocierajacej sie wielokrotnie o absurd radzieckiej rzeczywistosci lat trzydziestych. A takze - rzecz jasna - cudowny watek milosny tytulowych Mistrza i Malgorzaty, ktory dla wielu czytelnikow jest jedna z najwiekszych zalet tej ksiazki. Michail Bulhakow (1891-1940) to wybitny rosyjski prozaik i dramaturg. Z wyksztalcenia lekarz, po kilku latach rzucil praktyke i poswiecil sie literaturze. Wspolpracowal z wieloma pismami, ale znane sa glownie jego opowiadania i powiesci ( Notatki na mankietach, Fatalne jaja, Psie serce, Biala Gwardia ) oraz dramaty ( Dni Turbinow, Ucieczka, Ostatnie dni, Zmowa swietoszkow ). Ukoronowaniem tworczosci Bulhakowa jest powstala w latach 1928-1940, zaliczona juz do swiatowej klasyki powiesc Mistrz i Malgorzata.